
KALBİNİ TUTARAK İZLEYENLER!
Ah lütfen,bana yardım ve yardım etmelisin.
Her seferinde tıkanmaktan bıktım.
Evet,şimdiki karalamam bu;kalbini tutarak izleyenler.
Aslında bu cümle geldi aklıma,böyle bir cümle esti kenardan köşeden.
Her şey bunun etrafında gelişti;benim etrafımda.Çünkü ben bu cümleyle
eşanlamlı sayılabilirim.
Başladım işte;yazdım,yazdım,yazdım...
Bir günde üç bölüm.Ama ben yine yarım bıraktım.
Aslında nefret ederim,ama bundan da hiç vazgeçemedim.
Yazık oldu,çok yazık.Bence.
Bundan sonra bitirmeden hikayeleri internette paylaşmayacağım.
Aslında ben büyük konuşmayı sevmem,
çünkü çok dengesiz bir karakter ve değşken bir yapıya sahip olduğum için
söylediğimden çabuk vazgeçebilirim.
Neyse.
İlk üç bölümde duygular ağır basıyordu,şimdilerde hareket işin içinde girince...
Farkettim ki ben olay örgüsü ile kalpleri harmanlamakta zorlanıyorum.
Olayı anlatınca bana duygusuz geliyor,
duyguyu koyunca oyun ilerlemiyor,ayyyyyy çok karışığım. Ğıaöğöğm.
Bir de facebook'a geri döndüm.
Üstelik eskisi gibi de bıkmadım.Bıktım da,eskiden bakmıyordum bile,
şimdilerde bakmak işkence değil.Yazı yazmaya ayırdığım zamanları indirgedim.
Evet evet.
Bu yüzdendir ki feleğim şaşmış gibiyim.
Laaaalaaaa.
Son bir kez;
SCREAM!
S
C
R
E
A
M
!!!
EAÖÖÖAFS


